Η περασμένη χρονιά αποδείχτηκε εξαιρετική για τους Temper Trap όχι μόνο γιατί κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ, το Conditions, αλλά γιατί έγιναν μια από τις πιο περιζήτητες live μπάντες στον πλανήτη. Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΖΥΜΒΡΑΓΟΥΔΑΚΗΣ μίλησε με τον κιθαρίστα Lorenzo Sillitto για μουσική, μουσική και…μουσική.

Αν ήσουν ο ακροατής και όχι το συγκρότημα, για ποιο λόγο θα επέλεγες να ακούσεις τους Temper Trap;
Πιστεύω πως θα μου έκανε εντύπωση το συνολικά καλό επίπεδο του δίσκου. Πέρα από τα τραγούδια, τα οποία θα μου άρεσαν να ακούω ακόμα και αν δεν ήμουν μέλος του συγκροτήματος, αφενός η ενέργεια η οποία βγάζουμε με έναν ιδιαίτερο τρόπο, και αφετέρου από μόνο του το μουσικό ύφος του γκρουπ, θα με έκαναν να ήθελα να ξανακούσω ένα συγκρότημα σαν εμάς.

Ας υποθέσουμε ότι έχεις μπροστά σου μια δισκοθήκη με όλους τους δίσκους που έχουν κυκλοφορήσει ποτέ. Ποιον θα έβαζες να ακούσεις πριν από το Conditions και ποιον μετά;
Αυτή είναι μία πραγματικά δύσκολη ερώτηση. Θα μπορούσα να δώσω πολλούς συνδυασμούς αλλά νομίζω η καταλληλότερη επιλογή θα ήταν να έβαζα το Ziggy Stardust του David Bowie πριν από το άκουσμα του άλμπουμ μας και το In Rainbows των Radiohead έπειτα από αυτό.

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που ένα δυναμικό ξεκίνημα ενός συγκροτήματος δεν συνοδεύεται από ανάλογα συνέχεια. Έχετε σκεφτεί πώς θα κινηθείτε προκειμένου να αποφύγετε μια τέτοια εκδοχή;
Η αλήθεια είναι ότι έχει δημιουργηθεί ένα hype γύρω από το συγκρότημα, λόγω της επιτυχίας του πρώτου μας δίσκου, αλλά αυτό που έχουμε πει με τα παιδιά είναι ότι πρέπει να πατήσουμε πάνω σε αυτό και όχι να πορευθούμε με αυτό. Θέλουμε να γράφουμε καλά τραγούδια, και λέγοντας καλά εννοούμε καλύτερα από αυτά τα οποία θεωρήθηκαν από το κοινό ωραία κομμάτια, τα οποία πρωτίστως θα αρέσουν σε εμάς τους ίδιους. Αν απλά παρασυρθούμε από τον ενθουσιασμό και δεν συνεχίσουμε να προσπαθούμε, τότε θα έχουμε και εμείς πρόβλημα.

Το τελικό αποτέλεσμα του Conditions είναι αυτό που θέλατε να δημιουργήσετε εξ αρχής ή απλά οδηγηθήκατε εκεί κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων και σας ικανοποιούσε το αποτέλεσμα;

Το Conditions δεν αποτελεί ένα δίσκο ο οποίος γράφτηκε σε στενό πλαίσιο, εννοώντας ότι δεν μπήκαμε στο στούντιο συνθέτοντας περιορισμένο αριθμό τραγουδιών σε ορισμένο χρόνο. Είχαμε ήδη έτοιμα περίπου τριάντα τραγούδια, από τα οποία διαλέξαμε τα δέκα τα οποία βάλαμε στο άλμπουμ, πράγμα το οποίο αποδεικνύει πως το τελικό αποτέλεσμα μας κάλυπτε και με το παραπάνω. Κάποια από τα κομμάτια του δίσκου είναι από τα πρώτα που γράψαμε ως συγκρότημα. Βέβαια, κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης τόσο τα παλαιότερα όσο και τα πιο νέα τραγούδια μας υπέστησαν αρκετές αλλαγές οι οποίες τα προσάρμοσαν στο ύφος στο οποίο θέλαμε να τους δώσουμε εκείνη τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο.

«ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΥΦΟΣ ΑΛΛΑ ΔΙΝΟΥΝ ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΕΛΠΙΔΑΣ»

Η τελική επιλογή κομματιών έγινε εξ ολοκλήρου από εσάς ή από τη δισκογραφική σας;
Έγινε πραγματικά από εμάς. Φυσικά η δισκογραφική μας πρότεινε κάποια κομμάτια τα οποία θεώρησε ότι θα συνέθεταν ένα καλό σύνολο –άλλωστε συμπεριλαμβάνεται και αυτό στη δουλειά τους– αλλά χωρίς καμία πίεση και αφήνοντας σε εμάς την τελική επιλογή.

Θα έλεγα ότι η μουσική, τα φωνητικά και οι υπό μία έννοια σκοτεινοί στίχοι σας χαρακτηρίζουν το ύφος του συγκροτήματος. Θα υπάρχουν νέες κατευθύνσεις στον δεύτερο δίσκο σας;
Ξέρεις, ό,τι και να λέμε από πριν, όλα τα παραπάνω ανήκουν σε αυτά τα οποία δεν μπορείς να προγραμματίσεις από την αρχή. Πραγματικά δεν γνωρίζω αν θα υπάρξουν σημαντικές αλλαγές στον ήχο του επόμενου δίσκου μας, αλλά αυτό είναι κάτι το οποίο θα φανεί μόλις μπούμε στο στούντιο. Όσον αφορά τους στίχους μας, η αλήθεια είναι ότι έχουν ένα σκοτεινό ύφος όπως σωστά επισήμανες, αλλά συνολικά το μήνυμα το οποίο περνούν είναι, με πολύ απλά λόγια, ότι και στραβά να πηγαίνουν τα πράγματα στο τέλος της ημέρας αυτό θα αλλάξει και όλα θα πάνε καλά, δίνουν δηλαδή ένα μήνυμα ελπίδας. Το αν θα αλλάξουμε θεματολογία πιστεύω πως εξαρτάται από τη διάθεση που θα έχουμε κατά τη χρονική περίοδο της συγγραφής τους.

Θεωρείς το Internet σύμμαχό σας αλλά και γενικότερα σύμμαχο κάθε νέας μπάντας ή συμφωνείτε με όσους κατηγορούν τη χρήση του σχετικά με τα της μουσικής;
Το Internet είναι πραγματικά υπέροχο. Σου δίνει τη δυνατότητα να ακούσεις οτιδήποτε θες από οποιονδήποτε καλλιτέχνη στον πλανήτη ανά πάσα στιγμή και αυτό είναι καταπληκτικό. Η μουσική βιομηχανία θεωρεί ότι σε αυτό οφείλεται η κρίση στις πωλήσεις δίσκων, αλλά κατά την άποψή μου όσοι ήταν να αγοράσουν το δίσκο μας θα τον αγοράσουν και ας τον έχουν κατεβάσει. Είναι ένα μέσο προβολής, οπότε προφανώς είναι σύμμαχός μας. Σε όσους αρέσει το άλμπουμ δεν θα το αφήσουν εκεί, θα θελήσουν να το τοποθετήσουν στη δισκοθήκη τους, αγοράζοντάς το.

Δεν πιστεύεις ωστόσο ότι στις μέρες υπάρχουν συγκροτήματα τα οποία φροντίζουν –και εκεί οφείλεται η επιτυχία τους– περισσότερο την προώθηση και τη διαφήμισή τους, κυρίως μέσω διαδικτύου, από ό,τι τη μουσική τους;
Προσωπικά θα ευχόμουν να ήταν τα πράγματα όπως παλιά, να ξεχώριζε δηλαδή μόνο ότι άξιζε να ξεχωρίσει κυρίως λόγω του μουσικού πακέτου. Στη σύγχρονη εποχή όμως δεν μπορείς να αφεθείς μόνο σε αυτό, οπότε ένας συνδυασμός της καλής μουσικής με μια αντίστοιχα καλή προώθηση είναι απαραίτητη, το οποίο αν το καλοσκεφτείς, εν τέλει δεν είναι κάτι το αθέμιτο.

Όσον αφορά τις συναυλίες σας, προτιμάς να εμφανίζεστε σε μικρούς συναυλιακούς χώρους της τάξεως των διακοσίων ατόμων στους οποίους ενδεχομένως το κοινό θα είναι πιο ζωηρό ή την πραγματοποίησή τους μπροστά στον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ατόμων;
Θα ήμουν αχάριστος να έλεγα ότι δεν χαίρομαι να παίζω μπροστά σε πολύ κόσμο, άλλωστε το να έρχονται χίλια ή και περισσότερα άτομα να σε ακούσουν από μόνο του είναι κάτι σημαντικό το οποίο σε ανεβάζει ψυχολογικά. Αυτό το αίσθημα όμως που σου δίνουν συναυλίες σε μικρούς συναυλιακούς χώρους όπου δεν χωράει καρφίτσα και ο κόσμος τραγουδά συνέχεια μαζί σου και ουρλιάζει, είναι πραγματικά απερίγραπτο.

«Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΘΕΩΡΕΙ ΟΤΙ Η ΚΡΙΣΗ ΣΤΙΣ ΠΩΛΗΣΕΙΣ ΔΙΣΚΩΝ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΣΤΟ INTERNET, ΑΛΛΑ ΟΣΟΙ ΗΤΑΝ ΝΑ ΑΓΟΡΑΣΟΥΝ ΤΟ ΔΙΣΚΟ ΜΑΣ ΘΑ ΤΟΝ ΑΓΟΡΑΣΟΥΝ ΚΑΙ ΑΣ ΤΟΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΕΒΑΣΕΙ»

Μιας και πλησιάζει το καλοκαίρι και φαντάζομαι ότι θα εμφανιστείτε σε αρκετά φεστιβάλ, θα ήθελα να μου δώσεις τέσσερα ονόματα καλλιτεχνών ή συγκροτημάτων τα οποία μαζί με εσάς θα δημιουργούσαν την ημέρα των ονείρων σου σε ένα υποθετικό line-up ενός υποθετικού φεστιβάλ.
Πράγματι θα παίξουμε σε αρκετά φεστιβάλ, όπως το Roskilde μεταξύ άλλων. Όσον αφορά το υποθετικό αυτό line-up (σ.σ. γέλια) θα επέλεγα τους Radiohead, τον Prince, τον Neil Young και τους Queens of the Stone Age.