O Vincent Moon είναι ένας ανεξάρτητος κινηματογραφιστής που στα τέσσερα περίπου χρόνια που ασχολείται με τα take away films, films γυρισμένα με μια κάμερα χωρίς διακοπές. Ανήσυχο πνεύμα, υπερκινητικός, μίλησε στον ΘΟΔΩΡΗ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟ την ώρα που μαγείρευε το αγαπημένο του κοτόπουλο με κάρι, από το διαμέρισμά του στο Παρίσι.

Γεια σου Vincent!
Γεια.. Can you hear me now? ( τραγουδάει το γνωστό κομμάτι των Shellac, The end of radio, λόγω των διάφορων τηλεφωνικών προβλημάτων που είχαμε).

Ναι, ναι, τώρα όλα μια χαρά. Πού σε πετυχαίνω; Στο Παρίσι είσαι;
Επιτέλους τα κατάφερα και γύρισα σπίτι μου. Ήταν ένας πολύ γρήγορος μήνας μιας και μετά την Αθήνα πήγα στο Μόντρεαλ για το PopMontreal και πέρα από διασκεδαστικά ήταν και κουραστικά. Αλλά πέρασα πολύ ωραία. Φιλμογράφησα σπουδαίες μπάντες και ήταν κάτι το μαγικό. Είχε τρομερή ενέργεια αυτό το μέρος.

Στην Αθήνα σε είδαμε να κάνεις πολλά πράγματα στα οποία θα αναφερθούμε στην πορεία. Αλλά πριν από αυτά ήρθες για την παρουσίαση του All Tomorrow’s Parties. Τo ντοκυμαντέρ που έκανες για το συγκεκριμένο φεστιβάλ. Φήμες λένε ότι κάνεις κάτι και για το Primavera. Είναι αληθείς;
Στην Αθήνα είναι φανταστικά και είστε πολύ τυχεροί που ζείτε σε ένα τόσο φοβερό και cool μέρος. Το φεστιβάλ στο οποίο έλαβε μέρος η ταινία μου ήταν καταπληκτικό και μου άρεσαν πολύ τα after parties και η άνεση που είχε ο κόσμος. Τώρα για το Primavera, λογικά κάποιο project θα κάνω, αλλά είναι πολύ νωρίς ακόμα να μιλήσουμε για κάτι σίγουρο. Είναι εξαιρετικό φεστιβάλ και πηγαίνω σχεδόν κάθε χρόνο, οπότε ναι, θέλω πολύ να κάνω κάτι και γι’ αυτό.

Εγώ πάντως πιστεύω πως εσύ είσαι ο πραγματικά τυχερός με αυτό που κάνεις.
(γέλια). Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν αν το θες πάρα πολύ να το κάνεις. Και εγώ θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό, άλλο αν δεν προλαβαίνω να το σκεφτώ με τις τόσες ώρες δουλειάς, τρεξίματος, γυρισμάτων, ταξιδιών. Αλλά είναι κάτι το μαγικό και δεν θα το άλλαζα με τίποτα. Πριν από λίγες μέρες έκανα ένα take away film με τους Phoenix και πραγματικά είχε πολλή πλάκα. Έπαιξαν μουσική για μια νύφη, έκαναν hijacking σε ένα τουριστικό λεωφορείο και τραγούδησαν εκεί μέσα και στο τέλος έπαιξαν στις όχθες του Σηκουάνα.

Πόσο καιρό φιλμογραφείς μπάντες; Μου άρεσε πάρα πολύ που έκλεισες τους Arcade Fire στο ασανσέρ και τους τράβηξες να τραγουδούν εκεί μέσα. Μήπως θα έκανες κάτι και με τους Flaming Lips;
Ασχολούμαι με αυτό το πράγμα τα τελευταία τριάμισι χρόνια καθημερινά. Όσον αφορά τους Αrcade Fire, ήταν μια ιδέα που υλοποιήθηκε πολύ πιο εύκολα απ’ ό,τι περιμέναμε. Ήταν ωραία εμπειρία και είναι εξαιρετικά παιδιά και συνεργάσιμοι. Τώρα για τους Flaming Lips τι να σου πω; Δεν ξέρω, αν και το θεωρώ λίγο δύσκολο αφού οι άνθρωποι είναι superstars και εγώ προτιμώ να παραμένω πιο ανεξάρτητος φιλμογραφώντας γκρουπ πιο μικρά και ανεξάρτητα.

Ναι, αλλά έχεις συνεργαστεί και με πιο mainstream καλλιτέχνες όπως είναι ο Tom Jones, ενώ έκανες το video clip των R.E.M. Supernatural superserious.
Αυτά τα έκανα κυρίως για τα λεφτά. Είναι γνωστό εξάλλου πως οι μεγάλοι καλλιτέχνες πληρώνουν αρκετά καλά.

Δεν είναι και μια αναγνώριση για σένα όμως;
Σίγουρα. Και τιμητικό είναι, ειδικά αν το αποτέλεσμα είναι και μέσα στα δικά μου πιστεύω και αν αρέσει και στην μπάντα.

Αυτό που έκανες στο booze, που έβαλες δεκαπέντε ελληνικές μπάντες να παίζουν η μία μετά την άλλη και τους τράβηξες one take σε 40 λεπτά, πώς σου φάνηκε; Πώς πέρασες βασικά; Είναι κάτι πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα και δεν θυμάμαι να έχει ξαναγίνει.
Ήταν μια καταπληκτική εμπειρία. Έχετε σπουδαία γκρουπ εδώ στην Ελλάδα. Μου άρεσε πάρα πολύ ο χώρος στο booze. Και ελπίζω να αρέσει και στον κόσμο που θα το δει.

Πότε θα το ανεβάσετε στο www.blogotheque.net (σ.σ. το blog που ανεβαίνουν όλα τα sessions του Moon)
Θα πάρει λίγο χρόνο γιατί κάνουμε και άλλα πράγματα τώρα που έχουν δπροτεραιότητα και λογικά το ελληνικό project θα ανέβει εντός του προσεχούς τριμήνου. Θέλουμε να κάνουμε μοντάζ ακόμα και διάφορα άλλα.

"Έχω συνεργαστεί με πιο mainstream καλλιτέχνες όπως ο Tom Jones και οι R.E.M. Aυτά τα έκανα κυρίως για τα λεφτά. Είναι γνωστό εξάλλου πως οι μεγάλοι καλλιτέχνες πληρώνουν αρκετά καλά."

Είδα σήμερα που ανεβάσατε το γύρισμα με τον Kazuki Tomokawa και μου φάνηκε αρκετά ενδιαφέρον.
Ήταν κάτι το εξωπραγματικό η γνωριμία μου με αυτόν τον άνθρωπο. Και το γύρισμα στο Τόκιο ήταν… δεν έχω λόγια. Πήγαμε σε μέρη που απαγορευόταν να τραβήξεις λόγω των διάφορων συμμοριών, έπρεπε να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί και ο Kazuki Tomokawa είναι ένας πραγματικός ποιητής. Είναι ο σύγχρονος Gainsbourg της Ιαπωνίας. Είναι ποιητής, καπνιστής, αλκοολικός, φανταστικός μουσικός και απίστευτος σαν άνθρωπος. Εκεί τον συνάντησα και κολλήσαμε αμέσως.

Σ’ το ξαναλέω πως είσαι πολύ τυχερός που ταξιδεύεις σε όλο τον κόσμο.
Είναι ωραίο. Πέρα του ότι γνωρίζεις πολύ κόσμο με τα ίδια ενδιαφέροντα με τα δικά σου, μαθαίνεις και πολλά πράγματα: άλλες κουλτούρες, άλλους πολιτισμούς και φτάνεις στο σημείο να λες πως θα κάτσεις μια βδομάδα για παράδειγμα και περνάς τόσο καλά που κάθεσαι παραπάνω. Το πιο σημαντικό είναι να βρίσκεις ανθρώπους που μοιράζονται τα ίδια οράματα με σένα. Και το έχω βρει παντού αυτό. Πριν από την Αθήνα ήμουν στη Νέα Υόρκη και στη Δανία και μετά στο Μόντρεαλ. Και παντού βρήκα κόσμο που έχει το ίδιο όραμα με μένα. Δεν είμαστε ίδιοι, αλλά έχουμε τις ίδιες αξίες και μοιραζόμαστε τις ίδιες ιστορίες. Και αυτό είναι κάτι μαγικό. Μου αρέσει που ταξιδεύω πολύ, που φιλμογραφώ συνεχώς μουσικές μπάντες και που υπάρχει κόσμος που τα βλέπει και του αρέσουν βρίσκοντας ενδιαφέρον σε αυτά που κάνω εγώ.

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;
Τα μελλοντικά μου σχέδια είναι να συνεχίσω να κάνω αυτό που κάνω για καιρό ακόμα. Δεν νομίζω να το βαρεθώ, να σου πω την αλήθεια. Απλά θέλω να κάνω μικρά κλιπάκια, μικρές ταινίες, να συνεχίσω τα take away films μου. Αυτό βασικά, δεν νομίζω πως έχω προλάβει να το σκεφτώ και πολύ με τόσο πολλή δουλειά και τόσα πολλά ταξίδια (γέλια). Ε, ακόμα να γνωρίζω συνεχώς καινούργιο κόσμο, να ακούω καινούργια μουσική, να ασχολούμαι με καινούργια διαρκώς πράγματα, να ξαναπάω στην Ιαπωνία και να κάνω πράγματα που με κάνουν να είμαι χαρούμενος.

Στην Αθήνα θα ξανάρθεις;
Φυσικά και θα ξαναέρθω. Γενικά με τα ταξίδια και με τον κόσμο που γνωρίζω έχω καλή σχέση και κάθε φορά που φεύγω από κάπου, ξέρω πως θα ξαναγυρίσω γιατί νιώθω ότι αφήνω πράγματα πίσω μου. Θα έρθω πάλι λοιπόν να γυρίσουμε κάτι όλοι μαζί. Το τι θα είναι αυτό ακόμα δεν ξέρω αλλά κάτι θα σκεφτούμε (γέλια).

Τι μουσική ακούς αυτή την περίοδο;
Αυτές τις μέρες έχω κολλήσει με τους Valby Vokal Gruppe. Είναι ένα δανέζικο συγκρότημα που συνάντησα στο temporary Copenhagen όταν και φιλμογράφησα αρκετές μπάντες της περιοχής. Είναι φανταστικοί σου λέω και πρέπει να τους ακούσεις. Ακόμα μου αρέσει πάρα πολύ ο Luyas. Και αυτόν πρέπει να τον ακούσεις.

Πες μου και κάτι για την Blogotheque.
Είναι το σπίτι μας. Είναι εκεί που ανεβαίνουν όλες μας οι δουλειές. Το ξεκινήσαμε με τον πιο απλό και γυμνό τρόπο για να κάνουμε το κέφι μας. Δεν θέλαμε κάτι το συμβατικό. Κάτι που να το βαριόμαστε και εμείς και ο κόσμος. Δεν θέλαμε να έχει απλά τα κλασικά μουσικά videos. Κάπως έτσι ξεκίνησε και έτσι συνεχίζεται. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Σε ευχαριστώ πολύ, Vincent.
Εγώ σ’ ευχαριστώ, φίλε μου. Θα τα πούμε σίγουρα στην Αθήνα.

www.temporaryareas.com