Το 2011 είναι αναμφισβήτητα η χρονιά τους. Τα 20 χρόνια των Pearl Jam γιορτάζονται δεόντως και ο Eddie Vedder, μιλάει στο Q Οκτωβρίου για το τότε και το σήμερα, αποκαλύπτοντας πως ο γεμάτος οργή τύπος του 1991 είναι ακόμα εδώ..

Όταν παρακολουθήσατε το Pearl Jam 20, πόσο δύσκολο ήταν να ταυτιστείτε με τους επιθετικούς εαυτούς σας στην οθόνη επί εποχής 1991;
Α, αυτός ο τύπος του 1991 είναι ακόμα εδώ (χτυπάει το στήθος του)! Το ξέρω πως δεν ήταν κομψός ο τρόπος που χειριζόμασταν τη φήμη μας, αλλά είναι σαν να λες να είσαι κομψός σε έναν καυγά δρόμου. Δεν μπορείς, προσπαθείς μόνο να βγεις από εκεί ζωντανός.

Πριν καλά-καλά κυκλοφορήσει το Vs είχες ήδη ξεκινήσει να αποσύρεσαι από το προσκήνιο. Τί σε έκανε να αποτραβηχτείς;
Τα πράγματα άλλαζαν γύρω μας. Η σκηνή του Σιάτλ υιοθετήθηκε με βάναυσο τρόπο- ξεκίνησαν να πουλάνε ο,τι φορούσε ο κόσμος στα βόρειοδυτικά, όπως κοτλέ jackets για χιλιάδες δολάρια. Η κατάσταση είχε ξεφύγει.

Ποιο ήταν το σημείο εκείνο που σκέφτηκες πως όλη αυτή η επιτυχία, δεν είναι αυτό που θέλετε στην πραγματικότητα;
Ήταν ένα δώρο για εμάς να κερδίσουμε τόσο μεγάλη αναγνωρισιμότητα, αλλά οι άνθρωποι δίπλα σου αρχίζουν να φέρονται διαφορετικά. Μπορεί να είναι υπερβολικά ευγενικοί γιατί θέλουν κάτι από σένα, ή γιατί θέλουν να σε χρησιμοποιήσουν για να προωθήσουν τα σχέδιά τους. Διαφορετικά, μπορεί να είναι περιφρονητικοί, σαν να σου λένε ‘άντε γ*****υ’. Ήταν μια δεύτερη εφηβεία κατά κάποιο τρόπο.

Τι πιστεύεις ότι έκανε το γκρουπ να συνεχίζει να υπάρχει μέσα στο χρόνια;
Είχαμε γαλβανιστεί από τα πρώτα χρόνια. Όταν άρχισαν κάποιοι να πεθαίνουν και δεν εννοώ μόνο το Kurt (Cobain) αλλά και την κιθαρίστρια των 7 Year Bitch και τον Layne Stanley (Αlice In Chains) , ήταν γεγονότα που μετά από πολλά χρόνια, σε φέρνουν κοντά με τον άλλον.

Εκείνη την εποχή, εσύ και ο Kurt μοιάζατε με τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος...
Στην πραγματικότητα ήμασταν η ίδια όψη του νομίσματος- αλλά διαφορετικoύ νομίσματος! Το ένα προσγειώθηκε έτσι και το άλλο προσγειώθηκε έ τ σ ι. Θα μπορούσε να είναι τόσο τυχαίο. Όταν «σκαλίζεις» ένα συγκεκριμένο είδος ναρκωτικού, ξέρεις πως οι πιθανότητες δεν είναι καλές.

Το Backspacer έγινε το πρώτο σας άλμπουμ μετά το Νο Code που έφτασε στην κορυφή του Βillboard Chart. Αισθάνεσαι πως τώρα μπορείς να απολαύσεις την επιτυχία με έναν τρόπο που δεν μπορούσες, π.χ το 1993;
Αισθάνομαι πως η επιτυχία είναι σε διαρκή κίνηση, πως πρέπει να βάζεις το κάρβουνο στη φωτιά, ή όπως τέλος πάντως δουλεύουν οι μηχανές ατμού. Δεν έχεις την πολυτέλεια να ξεκουραστείς, πρέπει συνεχώς να φτυαρίζεις το κάρβουνο. Δεν νομίζω όμως ότι έχει να κάνει με την απόλαυση της επιτυχίας, αλλά με το να είσαι ευτυχισμένος. Το έχεις κερδίσει, έχεις κερδίσει το δικαίωμα να είσαι ήσυχος ότι οι λογαριασμοί σου είναι πληρωμένοι και το δικαίωμα να αράζεις που και που και να παίρνεις βαθιές ανάσες.