SIRE/ WARNER

Χαράς ευαγγέλια για τους απανταχού fans των Φινλανδών rockers, που σίγουρα είναι πολλοί. Το έβδομο άλμπουμ τους είναι επιτέλους γεγονός. Και μάλλον έχουν ξαναγεννηθεί από έναν μικρό μουσικό θάνατο, που προκλήθηκε με τα δύο προηγούμενα μέτρια άλμπουμ τους. Το Screamworks πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα τον Ville και την παρέα του. Ακούγονται πιο ώριμοι, αποφασισμένοι ότι το να γράφουν mainstream σκοτεινά hits είναι αυτό που ξέρουν να κάνουν καλά και δεν νιώθουν καθόλου ενοχές για αυτό. Είναι όμως και ένα άκρως προσωπικό άλμπουμ, μιας και πρόκειται για ένα ηχητικό ημερολόγιο ενός χωρισμού, της σχέσης που είχε δηλαδή και η οποία τελείωσε, αλλά και με μια μικρή δόση ελπίδας και φωτός για την επόμενη μέρα. Αποδεικνύει λοιπόν και αυτός ότι η έμπνευση πάντα έρχεται από στιγμές πόνου.
Η εμμονή με το θάνατο και τον έρωτα φαίνεται ότι έχουν δώσει τη θέση τους σε πιο «απαλούς» στίχους, χωρίς να χάνονται λεπτό βέβαια η μαυρίλα και η απαισιοδοξία. Αφηγείται απεγνωσμένες πράξεις που γίνονται από κάθε ερωτευμένο στο όνομα του έρωτα με τον ίδιο θεατρικό και μελαγχολικό τρόπο που κάνει τόσα χρόνια. Ο ήχος είναι αρκετά δυναμικός, με ελάχιστες μπαλάντες, κιθαριστικά riffs και ένα 80’s rock attitude, στα βήματα του Billy Idol και του Bon Jovi. Οι εποχές που έγραφαν για βαμπιρικά ρομάντζα, ντυμένοι με έναν μυστικιστικό μανδύα έχουν περάσει στο παρελθόν. Πλέον οι HIM έχουν εξελιχθεί σε rock μπάντα, με έναν εμπορικό και εύκολο ήχο, κρατώντας ελάχιστα στοιχεία από αυτά που τους έκαναν μοναδικούς, και πολλοί die hard fans δεν τους το συγχώρεσαν ποτέ. Φαίνεται όμως ότι το χαμένο έδαφος ξανακερδίζεται και οι παλιές αγάπες δεν χάνονται.

7,5

ΡΟΖΙΝΑ ΑΡΑΠΗ