ARCHANGEL

Οι Μy Wet Calvin είναι μια μπάντα για την οποία έχουν γραφτεί πολλά. Και έχουν ειπωθεί ακόμα περισσότερα. Κυρίως λόγω της ιδιοσυγκρασιακής φύσης τους, του pop πειραματισμού τους και της επικινδυνότητας με την οποία αντιμετωπίζουν τη μουσική τους. Τσαλακωμένοι από την πρώτη μέρα –αλήθεια, ποιος δίνει το όνομα του σκύλου του σε μπάντα;– στα live παίζουν με diy στολές και τα 5-6 (έχω χάσει το μέτρημα, η αλήθεια είναι) ΕPs τους είναι κομψοτεχνήματα από αισθητικής πλευράς. Και το All Great Events είναι η πιο απλή κυκλοφορία τους, πάντα σε εικαστικό επίπεδο. Γιατί μουσικά μιλώντας, μόνο απλό δεν το λες. Πειραματικό, με κομμάτια από τα παλιά, αρκετά πειραγμένα (Bess McNeal, Tangerine girl, με παλιά κομμάτια καθόλου πειραγμένα (Laps στη version του 2005) με κιθάρες που σου πονάνε τα
αυτιά απ’ την παραμόρφωση και το distortion, με shoegaze αισθητική, με indie μουσική ιντελιγκέντσια που πιάνει ταβάνι, με δυνατές to the point μελωδίες, με μοιρασμένα φωνητικά που θα έκαναν τον κάθε επίδοξο aficionado του Kevin Shields να πιει νερό στ’ όνομά τους, αν και μόνο αν έκαναν καριέρα στα ξένα. Αλλά έτσι τα έφερε η τύχη. Να είναι οι εθνοσωτήρες της αιθέριας κιθαριστικής pop, με την C86 έννοια της pop, στη χώρα μας. Το All Great Events ακούγεται μονοκοπανιά. Είναι από τις καλύτερες κυκλοφορίες στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια και είναι ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ που κυριολεκτικά, αν κυκλοφορούσε σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της οικουμένης, θα έκανε τον Άρη και τον Λεωνίδα να ζουν αποκλειστικά από τη μουσική. Νομοτελειακά, το συγκεκριμένο άλμπουμ θα πρέπει να βρίσκεται στη δισκοθήκη κάθε –ιντά που σέβεται τον εαυτό του και όχι μόνο στους συγκεκριμένους 500. Έπος. Από την αρχή ως το τέλος.

8,5

ΘΟΔΩΡΗΣ ΚAΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ