Του Ρομάν Πολάνσκι
με τους Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, Πιρς Μπρόσναν, Κιμ Κατράλ, Ολίβια Ουίλιαμς, Τομ Ουίλκινσον, Τίμοθι Χάτον

Η Τέχνη της Πολιτικής κατά Πολάνσκι.

Ο Ρομάν Πολάνσκι για άλλη μια φορά επιβεβαιώνει τη μοναδική αίσθηση filmmaking. Ο πρωτοποριακός σκηνοθέτης του ΜΑΧΑΙΡΙ ΣΤΟ ΝΕΡΟ (μέσα στις 10 καλύτερες όλων των εποχών κατά την ταπεινή μου εκτίμηση) δεν προδίδει τις αρχές, τα ιδανικά και δεν ξεπουλά εύκολα το ταλέντο του. Ένας μετρ που δεν "χαρίζει κάστανα" και ο μόνος που καταφέρνει να μειώσει στο ελάχιστο την αξία αυτού του πονήματος, είναι - δυστυχώς ο Γιούαν ΜακΓκρέγκορ. Γιατί, μάλλον μοιάζει, εκτός κλίματος, τουλάχιστον αν τον συγκρίνεις με τους Τομ Γουίλκινσον (στο ρόλο του μυστικού πράκτορα της CIA) και Πιρς Μπρόσναν (στο ρόλου του Βρεττανού πρώην Πρωθυπουργού, Τόνι Μπλερ(;)). Εύκολα μπορεί κάποιος να εξηγήσει την αδυναμία που τρέφω για τον Πολάνσκι. Όλα ξεκινούν τη δεκαετία του '60 και ακμάζουν το '70 όταν αρχίζει η φυγή του από τον Αμερικάνικο ... σινε-παράδεισο, για να γλιτώσει τη σίγουρη καταδίκη της σεξουαλικής ασέλγειας επί ανηλίκου. Περιέργως, ο καλλιτέχνης που βρίσκεται τόσα χρόνια κάτω από ένα τέτοιο στρες, μεγαλουργεί χαρίζοντάς μας μικρά και μεγάλα διαμαντάκια. Ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ, ένα θρίλερ που βασίζεται στο bestseller μυθιστόρημα του συγγραφέα Ρόμπερτ Χάρις, ξεδιπλώνει για άλλη μια φορά το εξαιρετικό του ταλέντο στη σκηνοθεσία και την μεστότητα της δημιουργικής του έμπνευσης. Με ακρίβεια ελβετικού ρολογιού και σασπένς η σεναριακή πλοκή του φιλμ, δεν σου αφήνει χρόνο για ...λιποψυχία. Μοντάζ και παράλληλη δράση στους αφηγηματικούς χρόνους είναι στα επίπεδα που σου μένουν βαθιά χαραγμένα στη μνήμη και αφού τελειώσει η προβολή. Το ώριμο τάιμινγκ είναι το θαυματουργό του όπλο, ενώ η δαιδαλώδης μουσική του Ντεσπλά απογειώνει το ύφος του φιλμ με το ανάλογο μοτίβο. Μια καλή ευκαιρία για ...εγκεφαλική εξάσκηση, ποιοτικού επιπέδου με κάπως ανάλαφρο χαρακτήρα (χωρίς όμως καμία παραχώρηση στις ευκολίες και στα κλισέ), όπως στα πιο δημοφιλή κατασκοπικά διηγήματα. Με ένταση, διάρκεια, απρόβλεπτη εξέλιξη, αγωνία και σταδιακή κορύφωση, έως το συναρπαστικό αλληγορικό φινάλε.
Στο όργιο σκηνοθετικής επιδεξιότητας, μόνο ο Χίτσκοκ, μπορείς να ομολογήσεις ότι ξεπερνά τούτο το κομψοτέχνημα. Γιατί πολλές λεπτομέρειες (που αποκαλύπτονται, προς έκπληξη μπροστά στα μάτια του θεατή), η ανάπτυξη των χαρακτήρων, οι σκηνές αναζήτησης της τελικής λύσης και της αλήθειας ακολούθησαν τα ίχνη του μέγα διδάσκαλου των "ΣΑΜΠΟΤΑΖ" και "Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΕ ΠΟΛΛΑ". Ο Ρομάν Πολάνσκι είναι από τους λίγους σκηνοθέτες που παραμένει ανατρεπτικός κι ασυμβίβαστος, ενώ οι δίαυλοι επικοινωνίας του διευρύνονται πολυδιάστατα και πολυεπίπεδα σε κάθε άξονα της φιλμικής κατασκευής.

Στο δια ταύτα παρακολουθείς, ένα δριμύ κατηγορώ στις κυβερνήσεις και τους ανθρώπους που συνεργάστηκαν με τις Μυστικές Υπηρεσίες των ΗΠΑ. Με αταλάντευτη τόλμη, απόλυτη καλλιτεχνική ελευθερία έκφρασης και πολιτικώς ορθή, πυξίδα, καταγγέλει ευθέως - μέσα από το ευφυέστατο μυθιστόρημα (που του "πάει κουτί") - τη CIA και τις μεθόδους της. Δεν διαστάζει να επιχειρηματολογήσει πολλές φορές φτάνοντας σε ακτιβιστικούς συνειρμούς σχετικά με τις σχέσεις Θεάτρου και Πολιτικής. Μια "ωρολογιακή βόμβα" υπαινιγμών που πετάει ο διάσημος οτέρ, με το χαρακτηριστικό γνώριμο κυνικό ύφος, στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού. Για άλλη μια φορά προκαλεί το άλλοθι της καταδίωξης, μέσα από τα μάτια του κεντρικού του ήρωα... Λες και το "Φάντασμα - Συγγραφέας" είναι ο ίδιος. Η επικαιρότητα είναι τρομακτικά επώδυνη και επισφαλής. Ο Πολάνσκι θα απολογηθεί στο επόμενό του φιλμ ! Θυμηθείτε με. Οι λάτρεις των πολιτικών και παραδοσιακών αστυνομικών περιπετειών θα μείνουν απόλυτα ικανοποιημένοι. Αν είστε και φαν του στυλ γραφής και ύφους του Πολωνού, θα παρασυρθείτε στο δαιμονικό του ρυθμό, οξύνοντας τις αισθήσεις σας κάθε δευτερόλεπτο. Οι ευκαιρίες για να απορροφηθείς βαθύτερα σε φιλμ, σήμερα είναι ελάχιστες όμως εγγυημένα κανείς δεν περνάει αλώβητος από τον ΑΟΡΑΤΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ. Όσοι αναζητούν χαλάρωμα και επιφανειακή ψυχαγωγία να μείνουν ....μακριά!

Δημήτρης Παπαμίχος

POWERED BY MYFILM.GR