του Μάικλ Μουρ
με τον Μάικλ Μουρ

Είναι γνωστό πως οι Αμερικάνικες Τράπεζες ενισχύθηκαν (οικονομικά) από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, όμως οι ίδιες δε δίνουν λογαριασμό σε κανέναν, για το που και πως επένδυσαν τα λεφτά . Που πήγαν τα ... λεφτά ρωτάει ο Μάικλ Μουρ ωσάν το alter ego του Γιωργάκη...

Από τα καλύτερα ντοκιμαντέρ, που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια και σίγουρα το ουσιαστικότερο της φετινής χρονιάς. Ο Μάικλ Μουρ τα λέει "έξω από τα δόντια" για τον "καπιταλισμό εν τη γενέσει του", την ενηλικίωσή του και το "τέλος" του (;) στις ΗΠΑ. Βεβαίως, η ανάλυσή του περνάει μέσα από το μικροσκόπιο της εργατικής, μικροαστικής και μεσοαστικής τάξης της Αμερικάνικης κοινωνίας, του τελευταίου αιώνα, με ελάχιστες συγκρίσεις και παραδείγματα σε παγκόσμιο επίπεδο. Ο δημιουργός, παραλείπει να αναφερθεί στο ΚΕΦΑΛΑΙΟ του Μαρξ, ως αξιόπιστη θεωρία για την υπεραξία της εργασίας και της συγκέντρωσης πλούτου, σκόπιμα - για να μην τρομάξει τον μέσο Αμερικανό - και επιλέγει ως "ιδανικό" τον μετριοπαθή Ρούσβελτ και το ουτοπικό (;) όραμά του . Επίσης δεν αναφέρεται στον "αναπτυσσόμενο καπιταλισμό" της Κίνας και της Ρωσίας. Ακολουθεί βέβαια ως προστάτης των αδύναμων και κατετρεγμένων (ως filmmaker "Ρομπέν των Δασών") τη φόρμουλα του ριάλιτι, των συναισθηματικών ευκολιών και της συγκινησιακής φόρτισης , παρουσιάζοντας κλασικά παραδείγματα κοινωνικής ανισότητας και συνεντεύξεις με πραγματικά θύματα της οικονομικής κρίσης (κυρίως όσους έχασαν σπίτια, από Τράπεζες κλπ.). Προκαλεί στερεοτυπικό θυμό κι οργή, γιατί όλα αυτά που καταγγέλονται στο ντοκιμαντέρ του, από την πράγματι ενδελεχή έρευνα (με πλούσιο αρχειακό υλικό), συνοψίζονται στις διαφορές δύο κοσμοθεωριών: του καπιταλισμού και της δημοκρατίας - όπου δημοκρατία για τους περισσότερους Αμερικανούς σημαίνει ...σοσιαλισμός! Το φιλελεύθερο μοντέλο ανάπτυξης δεν έχει - κι ούτε θέλει - ανθρώπινο πρόσωπο και επιχειρηματολογεί ουσιαστικά κι αδιάσειστα (οι ασφάλειες ζωής κερδίζουν επενδύοντας σε νέους νεκρούς, κλπ)
Πραξικόπημα, οικονομικό πραξικόπημα, η ...ενίσχυση των Τραπεζών!
Το συμπέρασμα του Μάικλ Μουρ, και των οικονομολόγων συμβούλων που παρουσιάζει στο φιλμ, είναι πως ο Καπιταλισμός καταρρέει ενώ βρισκόμαστε στα πρόθυρα μιας επανάστασης: των μη εχόντων απέναντι στους πλούσιους. Το 1% αποχαυνώνει το 99% με τη θεωρία του "αμερικάνικου όνειρου" που έσκασε σαν φούσκα. Αιτία του κακού, το χρηματοπιστωτικό σύστημα (Τράπεζες) και η Wall Street . Το άκρων άωτον του καπιταλισμού της Δύσης, το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, παραλληλίζεται με καζίνο. Η προσπάθειά του να φτάσει όσο πιο ψηλά γίνεται - και πιο "βαθιά " - μέσα στις εταιρείες που ευθύνονται για την παγκόσμια οικονομική κρίση - που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ - είναι αξιοπρόσεκτη και αποκαλυπτική. Όμως ο καπιταλισμός δεν είναι μόνο αυτές. Η νοοτροπία θα υπάρχει πάντα ακόμα κι αν το λίκνο του καταρεύσει ολοκληρωτικά! Το "αμερικάνικο όνειρο" δε θα σβήσει ποτέ. Άλλωστε επισημαίνεται μέσα στο φιλμ. Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως - θέλοντας να στηρίξει τα επιχειρήματά του - δεν παραλείπει να παρουσιάσει το δικό του βιογραφικό αλλά και του πατέρα του που "έδωσε" τη ζωή του για την GM, στην μικρή κωμόπολη που μεγάλωσε.

Αν μη τι άλλο δείτε την γιατί παρουσιάζει τεράστιο επίκαιρο ενδιαφέρον και βγάλτε μόνοι σας συμπεράσματα. Σίγουρα, θα σας προβληματίσει, σίγουρα παίρνει θέση (υπέρ ...Ομπάμα) και σίγουρα τον πληγώνει η Αμερική αλλά δεν την εγκαταλείπει επ' ουδενί!

Δημήτρης Παπαμίχος

Δείτε το trailer

POWERED BY MYFILM.GR