Αφού χαζέψαμε τους μέτριους αλλά άψογους επαγγελματίες Freedom Call, περιμέναμε να εμφανιστούν για πολλοστή φορά μπροστά στο Αθηναϊκό κοινό οι Gamma Ray. Όπως έλεγε και το πρόγραμμα της συναυλίας, οι Γερμανοί βγήκαν στις 10 ακριβώς, ξεκινώντας με μια σειρά από αδιάφορα πλην όμως άρτια εκτελεσμένα κομμάτια από το Powerplant και τον τελευταίο τους δίσκο. Ο ήχος ήταν άψογος, η μπάντα είχε μπόλικο κέφι και ο κόσμος ήταν συγκρατημένος αλλά εμφανώς χαρούμενος που ξαναέβλεπε τον Kai Hansen να αποδεικνύει ότι αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες μορφές του metal. Η συναυλία, δυστυχώς, συνεχίστηκε, για δύο περίπου ώρες ακριβώς έτσι όπως ξεκίνησε. Μέτριο setlist, εξαιρετική απόδοση. Πάνω που πήγαιναν να ζεστάνουν κάπως τον κόσμο με το "Land of the Free", ξαναμαζεύονταν με κάτι από το To the Metal ή το Powerplant. Στο encore, τα "I want Οut"  και – κατόπιν έντονης λαϊκής απαίτησης- "Ride the Sky" θύμησαν σε όλους μας πόσο μεγάλη μπάντα ήταν οι Helloween ενώ το "Send me a Sign" μας οδήγησε προς την – πολύ μικρή είναι η αλήθεια – εξοδο του  Fuzz αναγκάζοντάς μας να αναπολούμε τις εποχές εκείνες όπου τα τρια πρώτα άλμπουμ τους και το "Somewhere Οut Ιn Space" άρεσαν ακόμη στους Gamma Ray. Φυσικά δεν γίνεται να έμφανίζεσαι σε μια χώρα για 15 χρόνια και να παίζεις τα ίδια και τα ίδια. Κατανοητό και λυπηρό.

HΛΙΑΣ ΠΛΑΚΟΚΕΦΑΛΟΣ

PHOTO: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΠΟΖΙΚΗΣ