Ένα ευχάριστο δίλλημα όλη η βραδιά. Τι ήταν τελικά οι Mando Diao; Αριστοκρατικοί και ρομαντικοί ή τα ‘έσπασαν’ με τις κιθάρες τους; Καλύτερα που δεν είχε πολύ κόσμο και έτσι δεν ήρθαν όλες οι ντανσουιθσαμμπάντι υστερικές κοπελίτσες ή ας είχε περισσότερο κόσμο ίσα ίσα για να τους ξαναδούμε; Bjorn Dixgard ή Gustaf Noren; Ένα είναι το σίγουρο και δεν νομίζω να διαφωνήσει κανείς, ότι μας εξέπληξαν πάρα πολύ ευχάριστα, μας ψυχαγώγησαν και μας έκαναν να κουνηθούμε.
Η δεύτερη έκπληξη της βραδιάς ήταν οι δύο αέρινες κοπέλες στα φωνητικά που σαν gospel τραγουδίστριες ολοκλήρωναν το show. Και έτσι αντί να δούμε μία απλή συναυλία είδαμε κάτι που θα το θυμόμαστε για πολύ καιρό ακόμα, ευχάριστα και περιμένοντας πως και πώς να τους ξαναδούμε. Απλά την επόμενη φορά θα πάμε προετοιμασμένοι για να περάσουμε εγγυημένα τέλεια.
Tα τραγούδια που ακούστηκαν μεταξύ άλλων ήταν τα, “God Knows”, “Gloria”, “You Can’t Steal my Love”, “Blue Lining White Trenchcoat”, “Mr. Moon”, φυσικά το “Dance With Somebody” και το, προσωπικά αγαπημένο, “Down in the Past”.
Trivia της βραδιάς: οι περισσότεροι Σουηδοί και οι περισσότερες Σουηδέζες απέκτησαν τις πρώτες σεξουαλικές τους εμπειρίες στην χώρα μας, δια στόματος Gustaf Noren, ο οποίος μας πληροφόρησε και για την επίσκεψή του στην Πάρο, στα δεκάξι του, κάνοντας μία Παριανή, και όχι μόνο, εκεί μέσα να χαμογελάσει.

Φραντζέσκα Τριβιζά

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: EΦΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ