Λοιπόν αυτή τη φορά θα μπω κατευθείαν στο ζουμί: Tρέχτε ολοι στο Σταυρό του Νότου να δείτε Sugahspank με Swing Shoes και DJ Oxocube. Δε συμβαίνει συχνά με 12 ευρώ να μπορείς να απολαύσεις μερικά από τα μεγαλύτερα ταλέντα που παίζουν στην πόλη σου. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα απ’την αρχή. Το “Voodoo – Hoodoo υπερθέαμα” που παρουσιάζεται κάθε Τρίτη είναι σκηνοθετημένο από τη Sugahspank και χωρίζεται σε 2 πράξεις. Στην πρώτη μοιράζεται τη σκηνή με τους φοβερούς και τρομερούς Swing Shoes και στη δεύτερη με τον DJ Οxocube που έχει αναλάβει και την παράγωγη του επερχόμενου δεύτερου album της (που θα είναι exotica!)... Τη συγκεκριμένη μέρα η Sugahspank έτυχε να είναι λίγο (αρκετά βασικά) άρρωστη αλλά και πάλι κατάφερε να μας συνεπάρει με τη φωνάρα και τη μοναδική ερμηνεία της. Μετά από μια εισαγωγή με μερικά instrumentals  απο τους Swing Shoes (μεταξύ αυτών και η μοναδική τους διασκευή στην Καραγκούνα) ανέβηκε στη σκηνή μαζί με τον Οxocube. Παρεμπιπτόντως ο δεύτερος εμφανίζεται με full-face make up ιερέα βουντού και παίζει «κρουστά» (κάτι κουβάδες) προσθέτοντας πολλούς πόντους στη μυστηριακή ατμόσφαιρα του όλου πράγματος. Swing και soul μπλέκονται με τα blues του αμερικάνικου νότου για περίπου μια ώρα, με τη Sugahspank να δίνει ρέστα. Το δέσιμο με τους Swing Shoes είναι σε πολύ υψηλά επίπεδα αφου παίζουν μαζί αρκετό καιρό, η επικοινωνία με το κοινό εντυπωσιακή και οι αφιερώσεις δίνουν και παίρνουν. Μεταξύ άλλων ακούσαμε τα Crow Jane, Son of a preacher man , Down in Mexico και John the Revelator. Μετά από ένα πολύ μικρό διάλειμμα, ο Οxocube θα ξανανέβει στη σκηνή και θα αρχίσει να προετοιμάζει την κονσόλα του περιμένοντας τη Sugahspank, και μόλις εκείνη εμφανιστεί (φορώντας τη φόρμα και τα κίτρινα sneakers της πλέον)  το πράγμα πάει αλλού. Ο dj παρέχει τα beats και τις λούπες και η Sugah κάνει τον κόσμο να χορεύει σε old school rap, funk και reggae ρυθμούς με κομμάτια από τον πρώτο προσωπικό της δίσκο “The Incredible/ The Invisible” αλλά και διασκευές. Ηighlight το Kill the bitch u got in ya σε mashup με το Βack in black και τρελό respect μόνο και μόνο που παίξανε το Electric avenue του Εddy Grant. Eπαναλαμβάνω: τρέχτε.

Νεκτάριος Κουβαράς

Φωτό: Κώστας Παππάς