Οι Βrainwash Squad ήταν η ευχάριστη έκπληξη της βραδιάς. Τυχαίνει να παρακολουθώ τη συγκεκριμένη μπάντα από τα πρώτα της βήματα, και μπορώ να πω ότι αυτό που είδα να συμβαίνει επι σκηνής ήταν μια μεταμόρφωση... Κάπου ανάμεσα στην κατάκτηση της πρώτης θέσης του φετινού διαγωνισμού Mad for Bands και την υπογραφή του συμβολαίου με τη Sony, τα reggae στοιχεία που κάποτε εμπλούτιζαν τη μουσική τους εξαφανίστηκαν και πλέον παίζουν ατόφια, γκαζωμένη και – το σημαντικότερο- ακρώς κολλητική ,κιθαριστική ποπ. Το σετ τους, αν και σύντομο, κατάφερε να κερδίσει το κοινό και να αφήσει υποσχέσεις για μια πολύ ενδιαφέρουσα πρώτη δισκογραφική δουλειά, ενώ ειδική αναφορά πρέπει να γίνει στην ανθρώπινη ατμομήχανη που έχουν για drummer. Κeep an eye on them!
Από την εμφάνιση των Cyanna έχω ανάμικτα συναισθήματα. Και ωραία τραγούδια διαθέτουν, και σφιχτοδεμένη και αεράτη σκηνική παρουσία, παρουσιάζουν όμως μία πλήρη έλλειψη ενιαίου αισθητικού άξονα κι αυτό τους αφαιρεί πάρα πολλούς ποντούς. Αυτό βέβαια δεν τους εμπόδισε να ξεσηκώσουν το κοινό, με το οποίο ο frontman Spyreas Sid φρόντιζε να βρίσκεται σε διαρκή επικοινωνία. Το set τους περιλάμβανε και ένα αρκετά ενδιαφέρον ακουστικό μέρος καθώς και πολλές διασκευές, με πιο επιτυχημένη από αυτές,  μια απόδοση του Seven nation army των White Stripes με έντονα ηλεκτρονικά στοιχεία. Ένα πραγματικά μελανό σημείο όμως, ήταν το κομμάτι Zavara που περιέχει samples από το θρυλικό Ζαβαρακατρανέμια του Γιάννη Μαρκόπουλου...oι προθέσεις τους σεβαστές, αλλά το πείραμα απέτυχε.

Νεκτάριος Κουβαράς

Φωτό: Στράτος Πετρακογιάννης