His Majesty the King Of Spain
Αρχικά μόνος του και στην πορεία με την κιθαριστική συνδρομή του Άγγελου Αϊβάζη των Brainwash Squad και του Δημήτρη Ζιάγκου στο μεταλλόφωνο έδωσε μια σαφή εικόνα σχετικά με το περιεχόμενο του επικείμενου ΕΡ του, το οποίο μπορούσες να βρεις στην είσοδο του μαγαζιού και να το αγοράσεις σε όποια τιμή θεωρούσες εσύ κατάλληλη, ρίχνοντας τα χρήματα σε ένα κουτί με την ονομασία “Donations”.Ο Νεκτάριος Κουβαράς, με κομμάτια γραμμένα άλλοτε “για τον Φώτη Κόντογλου(!)” και άλλοτε “για το Μουσταφά”, άνοιξε μόνος του και έκλεισε μόνος του, σε ένα support αρκετά ταιριαστό για τον Jonathan Richman, κάνοντας σαφές ότι η φωνή αλλά και η σύνθεση του κερδίζουν περισσότερο στα μπλουζιάρικα κομμάτια. Ναι, είναι δικό μας παιδί, αλλά και να μην ήταν, είναι μια αλήθεια ότι υπό άλλες συνθήκες θα είχε απαχθεί από κάποιο μεγαλοπαράγοντα πριν ακόμη κατέβει από τη σκηνή του Rodeo.
Κάλλια Κακαλέτρη

Jonathan Richman
Περισσότερο ως εύρημα του ίδιου του εαυτού, ο Jonathan Richman ύστερα απ’ την εποχή των Modern Lovers, φέρεται ως ένα στουντιακό και επι σκηνής statement, τρεφόμενο από κάθε κοσμογωνιά πολιτισμού, μεταξύ κυνικής σημειολογίας και ελλειπτικής φάρσας. Κάπως έτσι, επέστρεψε με το αδειανό βλέμμα, την άρρυθμη κινησιολογία και τον ευαίσθητο λυρισμό του, σ’ ένα αναμενόμενο τελετουργικό πλάι στα ντραμς του Tommy Larkins.
Αναμενόμενος αλλά ιδιαίτερος, μελετημένος στο φάλτσο και στον εγωκεντρισμό του, εκκίνησε απ’ το “Egyptian Reggae” και τη θύμηση του “Pablo Picasso”, χαβαλέδιασε με το “I Was Dancing In A Lesbian Bar”, ενόσω ο κόσμος στο κατάμεστο Rodeo συμμετείχε με σπασμωδική ελεύθερη βούληση. Διότι κατά τ’ άλλα, καθετί εξελίσσονταν εν αγνοία τού κοινού. Με τραγούδια απ’ τους τελευταίους του δίσκους, αγγλόφωνα, ισπανικά κι ιταλικά και με ένα καινούριο υπό τον εύγλωττο τίτλο “Keith Richards”, ο Richman δρούσε πίσω απ’ το σαδιστικά ηλίθιο χαμόγελό του σε μια «παιδικοφανή» πρόζα που λίγο αργότερα θα μαθαίναμε τον τίτλο της.
Όταν για λίγες στιγμές τα κλειστά κλιματιστικά του αποπνικτού χώρου άνοιξαν, μπήκε στα παρασκήνια διαμαρτυρόμενος για το θόρυβο κι απείλησε προκειμένου να τον ξανακλείσουν. Λίγο αργότερα, τραγούδησε το “When We Refuse To Suffer”, επιβεβαιώνοντας πως ένας βέρος rock & roll τροβαδούρος γλυκόπικρα διαβάζει τη ζωή χάρη σε ευφάνταστα διαδραστικά ευρήματα.

Άγγελος Κυρούσης

ΦΩΤΟ: ΕΦΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ