Μπαίνοντας Σάββατο βράδυ μέσα στην ήρεμη δυναμικότητα του Fuzz, κυρίως δεν περίμενα να αντικρίσω ένα τόσο περιπαθώς ήσυχο κοινό, να κοιτάζει προς τη σκηνή τους "Λύκους" με κάθε ιεροτελεστική προσοχή και μέθεξη, με σχεδόν έκρυθμη σιωπή.
Oi Ulver δίνουν lives χωρίς την απαίτηση ξεπατικοσούρας των άλμπουμ, οι Ulver, μέσα σε ένα trip-hop, ambient, noise, elctronic (και της λίστας ουκ έσται τέλος) μουσικό κράμα, γεννούν συνέχεια φασκιωμένες συνθέσεις. Πειραγμένο set list, μια από τις πιο ανατριχιαστικές διασκευές του "Little Blue Bird", ροκ εν ρολ (!) και φόντο ένα mindfuck videoart μέσα στο μαγνητικό πεδίο της ulverικής μουσικής.

Μιάμιση ώρα. Τόσο κράτησε. Αν τα κενά ανάμεσα στο promo του War of Roses και τα encore δεν ήταν τόσο βασανιστικά, θα ‘χα να μιλάω για μια αναμφίβολης γνησιότητας εξωσωματική εμπειρία.

Δώρα Κοροβέση